Monday, June 19, 2006

1 littre of tears.......

hmm, what about this topic..? actually, recently aku layan citer Jepun nih... 1 litre of tears tajuknye.. maybe ramai yang dah tgk n aku memang cam out-dated la... lambat sangat baru tgk citer nih.. ahakz! xkisahlah, janji aku dah tengok pon.... sedih giler citer nih... meh aku citer sket.... citer nih pasal this 15-years-old gurl yang hidopnye normal cam org lain b4 die dapat tau yang die dpt incurable disease apetah namenye spi...no...phi... apetah name sakitnye aku pon tatau.... by da way, crite tuh berdasarkan true story dalam thn 1988 kot.... maser tuh la xde penawar, nowadays aku xtau la plak, since aku pn tak amik medic....so, back to the crite,sakit tuh berkaitan ngan sakit otak la... bukan sakit otak giler, tapi otak yang sakit... ok penyakit nih serang manusia sket2 sampai satu tahap org yg sakit tuh sampai xleh bangun langsung, takleh cakap, n xleh wat pape sebab otak tak dapat terime command yang diberi oleh badan untuk menggerakkan badan. bley dikatakan sakit nih cruel giler la...menjadikan like our body doesn't really belong to us... i can't imagine that... nauzubillah.... simptom2 sakit nih cam org tuh xleh jalan leklok, pastuh slalu jatuh, pastuh sampai tahap nnt ape yang die cakap pn tak paham sangat.... kesian giler kat budak tuh.... anyway, dalam criter tuh budak tuh nama aya... ikeuchi aya... yang jadik cter tuh sedih giler sebab aya nih tersangatlah tabahnye.. asik senyum je.. org tolong die cakap tq.... die try happykan org lain even though dlm hati die... erm, sape yang akan suke biler dapt tau yang die sakit kan...? maser die memuler dapat tau die sakit, mmg ar tak dapat trime... die cakap 'why me'....? tp tulah kn, penyakit bukan kenal saper pesakit die.... tapi seriusly, die dapat fully support from her family and friends... some friends mmg ar biaser la xleh trime tapi at last ok.... tapi, die xsempat grad kat high school die sebab die terpakse masuk disability school... yelah, kat sekolah biaser kan takde kemudahan, pastuh banyk tangga... parent2 lain dah bising kater anak die lambat g kelas, kat kelas silibus lambat sebab kene tunggu aya yang semakin lambat nih, pastuh rsau la anak diorang kene tlg aya naik tangga la, angkat krusi roda aya la.... hmm, aku no komen kat situ... tp, tahlah, maybe la every parents concern 'bout their children mengalahkan raser simpaty dan belas kesian kat org.... i'm not blaming them... aku just cakap je... ok pastuh dlm banyk2 org, ader sorang mamat nih tersangatlah amik berat kat aya nih... sanggup trime keadaan aya yang camtuh.... mamat tuh cakap, "i like u.......maybe" hak hak.... lawk la....erm, by da way, mamat nh memang ader sampai abes crite, walaupon aya dah kasik "love letters" kat mamat nih nak putuskan hubungan sebab aya tau hubungan diorang tak ke mana tp mamat tuh tetap ader. bertuahnye sape dapat laki yg setia camtuh..... by da way, berblik kat kisah aya nih, die nih budak yang pandai.... biler sampa tahap yang die takleh nak bangun dah, die still tak puruh asa. die wat gak rehabilitation wlaupon die tak lart nak angkat kaki die.... die kuatkan semangat... semangat diee tuh yang wat citer tuh lagik sedih... n yg sedih gak biler die try gak gembirekan org lain even die tengah sakit or tgh teraser ngan sumthing.... huhu... mmg sedih la crite tuh...... ha, sampai satu tahap mmg die dah takleh jalan, cakap pon org tak brape nak paham n die pn hampir dah putus harapan untuk idop.... mak die sedarkan die yg there's sumthing yang die leh wat lagik.... MENULIS... memang tetiap ari aya tulih diary bout her lfe pon...n sampai akhir hyat die die tetap menulis...sebab sebenarnye cita-cita aya nih nak jadik someone yang berguna untuk masyarakat, yang mampu tolong masyarakat... n even die sakit n tak larat nak wat pape, die menulis n hasil penulisan die diterbitkan dan dijadikan sebagai dorongan kepada budak2 yang senasib ngan die.... kire secara tak langsung die menolong org lain n tercapai la citer2 die... criter nih pon berdasarkan true story n diary betul si aya nih yang bertajuk '1 litre of tears' memang laris giler sampai brape juta copy aku pon tatau.... at the end memang la die mati, tapi setelah 10 tahun die dapat penyakit tuh... that's mean die mati maser umo 25tahun.... serius sedih giler citer tuh.... so, dapatkanlah d pasaran.... hak hak.... till i write again....chiow...



by,
Aimi A.Z yang kekadang leh ter'emo' gak tgk citer

No comments:

Related Posts Widget for Blogs by LinkWithin